Architektura Starożytnej Mezopotamii

Architektura Starożytnej Mezopotamii

Mezopotamia to tereny na których prym wiodło kilka znaczących nurtów w sztuce i architekturze. Do tych najbardziej znanych należą nurty sumeryjski i akadyjski, babiloński i asyryjski.26 Okres dominacji nurtu sumeryjskiego i akadyjskiego to w początkowej fazie głównie gliniane domy stawiane na planie koła, następnie budynki o kształcie litery T oraz osady otoczone rowami i murami obronnymi. W kolejnych etapach zaczęto wznosić świątynię z suszonej cegły i w okresie schyłkowym okazałe budowle o misternych zdobieniach mających zapewnić przychylność bogów. Nurt babiloński cechował się natomiast rozmachem i przepychem. Pierwsze budowle tego okresu charakteryzowały się przede wszystkim ogromną ilością pomieszczeń spełniających różne role a także barwnymi freskami na ścianach komnat. Dużym osiągnięciem tych czasów było wynalezienie cegieł zdobionych fryzami którymi zaczęto wykładać ściany świątyń. Faza asyryjska zaś to okres budowania masywnych budowli mających zapewnić bezpieczeństwo. Ten sposób budowania fortyfikacji dał początek późniejszym zamkom rycerskim.

Comments are closed.